Við fórum tveir á myndina No Country for Old Men á sunnudagskvöldið. Miðarnir voru keyptir fyrir sýningu í Álfabakkanum kl 22:30 og lá leiðin niður í B sal. Ágætis mynd og allt það. Nema hvað að það var enginn þarna til þess að rífa af miðunum. Það er ennþá órifin bíómiði í jakkavasanum síðan þetta kvöld.  Vissulega hvarflar það að manni hvort að það sé virkilega hægt að smygla sér inn í B sal eða A sal Álfabakkans, án þess að borga miðann. Vitanlega er fólk ekki að slíku, en í þessu tilfelli þá hefði verið hægt að vera annaðhvort  grófur og svellkaldur eða þóst hafa gleymt að kaupa miðann og lallað bara þarna inn. Þarna hvar heldur enginn sem tók sig til og fór að tékka á miðum við útgang eða annarsstaðar. Þannig að þetta var nokkuð frjálslegt. Ekki að þetta hafi skipt mig neinu máli nema hvað eftir situr sú spurning, hvort geti verið að það sé mannekla í bíóhúsunum?

 

Útvarpsþátturinn Bryant Park Project í New York tók viðtal við Sigur Rós á dögunum. Viðtalið er komið út á netið og segja forsvarsmenn útvarpsstöðvarinnar að þetta sé hið versta viðtal "ever" í sögu rafrænnar miðlunar. Það sem gerist í þessu viðtali er í rauninni bæði vandræðalegt og fyndið. Bandið svarar öllum spurningum afskaplega stutt og það verður í rauninni aldrei neitt almennilegt samtal þarna. Um að gera samt að hlusta á þetta.

Linkurinn á viðtalið kemur hér:

   http://www.npr.org/blogs/bryantpark/2007/10/when_good_interviews_go_bad.html

 

 

 

Það hafa allir heyrt auglýsingar Tölvulistans í þar sem karlmannsrödd kynnir sig sem Ásgeir í Tölvulistanum.  Það eru ábyggilega orðið nokkuð langt síðan Ásgeir birtist fyrst í útvarpinu að kynna vörur í þessari tilteknu tölvubúð. Allt er það gott og blessað. Ekki það að maðurinn sé neitt  orðinn leiðigjarn en það hvarflar hins vegar sterklega að mér að það sé ekki nokkur maður með þessu nafni hjá þessu fyrirtæki.  Veit einhver eitthvað betur um það?  Er Ásgeir ekki bara hreinn og klár uppspuni, og gaurinn sem les auglýsinguna heitir síðan ekki Ásgeir, heldur eitthvað allt annað? Ég og Dr. Watson erum alveg innilega á þeirri skoðun! 

 

Hefurðu tekið eftir því að verslunarkerrurnar eiga það til að lenda á ótrúlegustu stöðum víðsfjarri nokkurri verslun. Það er þannig hérna uppí Hólahverfi. Iðulega er það þannig þegar ég er að labba að heiman og yfir í Hólagarða að við mér blasa þessar kerrur, liggjandi á hliðinni eða allavegana. Maður sér þetta bara daglega. Ég hef hins vegar aldrei séð einn einasta mann á þvælingi með kerru þannig að hún gæti endað svona.

Það eru einhverjir sem fara með kerrurnar og skilja þær svo eftir þarna einhversstaðar. Það gæti verið fólk sem nennir ekki að bera matarpokana og heldur bara áfram með kerruna þangað til komið er næstum því heim að dyrum og svo er kerrunni hent ...eitthvert til hliðar.

Það gætu verið einhverjir krakkar sem hefðu gaman af því keyra þessum kerrum í órafjarlægð frá Bónus, sjálfum sér og öðrum til skemmtunar, en það væri samt  athyglisverð skemmtun þar sem kerrurnar eru þarna, hér og þar á hverjum einasta degi. Jú, leikurinn sem allar krakkar hafa gaman, af alla daga, strax eftir skóla! Strax í kerrurnar í Bónus og bruna svo af stað! NOT.

 

 Hæ hæ.

Hefurðu nokkurn tíma flett í gegnum fasteignablaðið og spáð í því hvað textinn er svipaður oft á tíðum. Falleg íbúð, frábær staðsetning, glæsilegt hús o.s.frv. Ef við veltum þessu fyrir okkur aðeins betur og tækjum þetta bara allt saman bókstaflega þá geta öll húsin í kringum okkur verið einmitt svona...glæsilegt allt saman, allt hið flottasta, alls staðar. Íbúðin mín er þess vegna alveg stórglæsileg með fallegu útsýni og í góðu umhverfi. Fasteignablaðið sér þetta allt saman alveg afskaplega jákvætt og hvers vegna ekki þú líka!

 

Kveðja, Þórður.  

 

Það er stór munur á því að vera einhversstaðar einn á ferð og að vera með einhverjum. Það vitum við öll.  Enginn er eyland. Án annarra þá væri nafnið okkar tilgangslaust til notkunar. Ef þú værir á eyðieyju í lengri tíma, þá væri ekki bara nafnið þitt sem aldrei bæri á góma eins og ónothæfur hlutur heldur einnig sú staðreynd að þú ert manneskja og það væri enginn til að staðfesta það við þig að þú værir manneskja en ekki eitthvað annað.

 Í daglega lífinu erum við í gríðarlega miklu samspili við annað fólk. Það verður á vegi okkar dag hvern og jafnvel þó svo að okkur langi til að fá að vera í friði uppí fjöllum þá er samt nauðsynlegt að vera í símasambandi og allt gæti hugsanlega gerst þann daginn sem þú ætlaðir ekki að tala við neinn í bili, síminn hringir og þú ferð og talar í hann og atburðarrás dagsins verður önnur. 

 Við erum stöðuglega í sambandi við þá sem okkur þykir vænt um.  Ef ekki þá er kvartað duglega, eins og hvers vegna heyrir maður aldrei frá þér.   Vinirnir segja þetta jafnvel.   

 Að eiga góðan vin er gríðarlega mikils virði. Vinátta er ekki sjálfsögð en að hugsa sér að eftir margra ára vinskap þá verður hann svo miklu meira virði heldur en hann var hér í den.  

Hlúðu að því sem þér þykir vænt um. Það þarf ekki mikið til. Aðeins að gefa gaum að öðru fólki. Eitthvað smátt getur skipt gríðarlega miklu máli. Eins og bros eða handtak.  

Í þessu stöðuga samspili við aðra, þá er ósegjanlega gott að segja eitthvað jákvætt um þá sem okkur líður vel með.  Það er svo mikilvægt að tala vel um aðra, og gefa sér góðan tíma til þess að tala vel um þá sem manni þykir vænt um.  >Það er eitt af því að hlúa þeim sem manni þykir vænt um.  Annað er að koma og vera með, taka þátt í lífi og starfi og hrósa þegar vel gengur.  

 

Guð verður aðeins þekktur fyrir Jesú Krist í holdi.  (Lúter).  

Best að halda áfram að skoða geðorðin 10.   Það er ákveðin staðreynd að hlutirnir byrja hjá manni sjálfum.   Eigin viðhorf gagnvart lífinu og öðru fólki hefur heilmikið að segja um framhaldið, hvað gerist næst.   Oft er það þannig að fólk sér hlutina bara frá sínu sjónarhorni, þeirra veruleiki ræður og aðrir eru asnar.   Málið hinsvegar er að ekkert okkar sér veruleikann alveg eins.  Skortur á yfirsýn er því nokkuð sem hamlar marga. Allavega þá langar mig að vita þína hlið á málinu og verst að ég veit ekki alltaf hvað þú ert að hugsa en ég hef þig eins og ég upplifi þig. Ef ég reyni ekki að sjá þína hlið á málunum þá gæti mér allt eins verið sama um þig. Það býður um leið upp á slæm samskipti ekki satt.    Ég sé þá  heldur ekki  endilega hlutina í neinu samhengi og ég fer mína leið.  Án þín.

Að þekkja aðra er að þekkja sjálfan sig. Að þekkja sjálfan sig er að þekkja aðra.
Ef ég veit hver ég er þá er auðveldara fyrir mig að vita hver þú ert.  Án sjálfs mín hef ég enga viðmiðun sem hjálpar mér að sjá þig, hver þú ert.  Ef ég hef enga sjálfsmynd. Hvernig get ég þá sagt til um hvort þú hafir einhverja slíka?   Ef ég hvet þig áfram og hrósa þér. Þá verð ég líka að segja þér satt. Annars er ég að ljúga að þér eða með kannski öfugmæli.  

Hrós og hvatning á að koma vegna þess að manni sjálfum langar til þess að koma með það. Heilt hjarta er best.  Ég segi við þig að þú sért snillingur vegna þess að mér líka við þig og mig langar til þess að segja það.  Þú ert snillingur, alltaf sagt það.

Það er um að gera að setja sér markmið. Hugsum samt um það að sérhvert markmið sem maður setji sér geri mann hamingjusaman. Það er vel hægt að setja sér markmið og hugsa langt fram í tímann. Ýmiss önnur markmið eru góð bara fyrir daginn. Eins og að mig langar til þess að klára þetta tiltekna viðfangsefni. Eitt væri að segja að maður ætli sér að vera duglegur í dag og hvíla sig í kvöld. Önnur geta verið mun göfugri.

Eitt er að hafa það markmið að sýna öðrum hesed í lífinu. Hesed er gamall hugsunarháttur sem Hebrearnir höfðu löngu fyrir Kristsburð. Hann felst í því að vera meira en góður við einhvern. Það er að taka einhvern að sér og sjá um hann þannig að vel fari um hann. Algjörlega án nokkurs endurgjalds. Markmiðið er síðan að halda þessum hugsunarhætti. Seinna meir er hægt að vera ánægður með það en núna að eða seinna að ræða það aldrei.

Önnur markmið geta einnig verið göfug. Eins og að setja það fyrir sig að launa ávallt illt með góðu. Það getur verið erfitt og svo getur vel verið að slíkt tækifæri komi seint. Þegar það hins vegar kemur þá er um að gera að grípa það. Svo segi ég þér sannarlega að þú yrðir aldrei jafn göfug manneskja og þá.

Að setja sér einhver markmið þarf ekki að snúast um að eltast við efnisleg markmið eins og að eignast 200 fermetra húsnæði. Vissulega er gott að setja sér slíkt markmið. Það er líka svo gott að láta sér dreyma um ýmsa hluti.

Við gerum víst öll mistök. Það er hluti af lífinu og við verðum að sætta okkur við það.
Mistök geta samt verið mis stór.  Ef maður bara hugsar um það, þá er vel hægt að gera eitthvað á örfáum sekúndum, en eyða svo öllu lífinu í að sjá eftir því sem gert var.  Gleymum samt ekki því að það þýðir vart að syrgja Björn bónda, heldur að halda áfram að lifa. Helst af öllu.

Stundum hættir okkur til að gera of mikið úr mistökum okkar. Mistökin verða að alveg hrikalegri kollsteypu og í ofanálag kemur kannski sú tilfinning að allt það sem gert yrði til að lagfæra mistökin yrði til að gera hlutina verri.   Hlutirnir hafa samt flestir fleiri en eina hlið og e.t.v. má finna bjartari hlið á mistökunum. Ein þeirra væri þá sú að það sé hægt að læra af þeim.  Að gera bara betur næst.  

Nám fer ekki bara fram í skóla. Það fer líka fram í daglega lífinu. Af ýmsu sem kemur fyrir okkur dags daglega skapast þekking og reynslubrunnur.  Reynslan er hluti af því námi sem sálarkyrnan geymir.  Bæði það sem hefur heppnast og það sem hefur misheppnast verður hluti af þessari reynslu.  Samanlagt skapar það þá manneskju sem við erum.  Viðhorfin fleyta okkur svo áleiðis.   Þó svo að einhver mistök hafi orðið á veginum þá þýðir það ekki að maður sé eitthvað slæmur í sjálfu sér. Hins vegar þá hjálpar það vissulega að læra af hlutunum til þess að verða betri manneskja. Betri í dag og enn betri á morgun.

Stundum virðist það vera svo að það sé auðveldara að vera neikvæður en jákvæður. Vissulega er til ákveðin tegund af lífsmáta þar sem að neikvæða viðhorfið er valið í þeim tilgangi að blammera einhvern og það alveg endalaust aftur og aftur. Ekki vegna þess að það sé nauðsynlegt í sjálfu sér heldur miklu fremur til þess að láta sér líða vel með því.     Mörgum finnst létt og auðvelt að láta svona og sumt fólk hreinlega nærist á þessu.

En svoleiðis hegðunarmynstur er verst fyrir þetta fólk sjálft.  Margir hlutir byrja smátt og síðan færast þeir í vöxt og að lokum verða þeir hluti af lífsmynstri fólks.  Ef maður byrjar á því að tala vel um aðra þá getur það orðið að hluta af eigin lífsmynstri. Allt veltur á því sem þú sérð. Hvað er það sem þú velur að sjá?  Það er hægt að velja sér viðhorf í jákvæða átt.  Munurinn á jákvæða viðhorfinu og því neikvæða felst í þyngdinni.

Jákvætt lífsviðhorf  er þess legt að það er ekkert sem maður hefur á samviskunni. Það er ekkert þarna sem maður hefur til þess að fela. Ekkert sem einhver má ekki heyra. Ekkert umtal sem má ekki berast eða annað sem þyrfti eiginlega að biðjast afsökunar gagnvart ef vitnaðist.  

Jákvætt viðhorf kostar ekki neitt. Ekki græna krónu en getur hins vegar gefið heilmikið.  Þess vegna er það miklu léttara að hugsa jákvætt.

Hæfileikar eru talents á ensku. Í Biblíunni er talað um talentur og þá það er alveg hægt að tengja talentur við þessa umræðu. Þetta er upphaflega grískt orð. Í dæmisögunni hins vegar þá eru þrír menn sem eiga mismikið af talentum og sumir ávöxtuðu þetta en einhver einn gróf þetta í jörðu. Sá græddi ekki neitt á tiltækinu.

Allir hafa einhverja hæfileika. Samt hættir okkur til að horfa á eitthvað annað og þá sérstaklega gallana. Við höfum öll galla líka. Verst er ef við einblínum bara á það.
Svo er alltaf eitthvað sem við eigum enn eftir óuppgötvað með okkur sjálf. Eitthvað sem er alveg frábært en engum datt það í hug og allra síst manni sjálfum.

Reyndu þess vegna sjálfa þig. Hæfileiki þarf ekki að vera það að geta staðið á sviði og framkvæmt gjörning sem allir hafa gaman af. Hæfileiki er eitthvað sem þú getur gert vel og jafnvel skilað af þér öðrum til hagsbóta. Einhver sagði að vísu einu sinni að einn tiltekinn Jóhannes væri þeim hæfileikum búinn að eyðileggja alla skó fljótlega eftir að hann væri byrjaður að ganga í þeim. Þá er Jóhannes orðinn að skóböðli en hugtakið hæfileikar farið að ná yfir alla mögulegustu tegund af færni til ýmissa afreka hvort heldur sem þau eru góð eða slæm. Við skulum samt miða við góðu afrekin hér.
Í einum manni getur búið heilmikið sem hann veit ekkert um og áttar sig aldrei á. Að hugsa sér að það hafi verið til fólk með virkilega flottar söngraddir en því miður þá kom það aldrei í ljós. Tækifærin voru engin og reyndi aldrei á þetta. Hvers vegna ekki að fara og reyna sjálfan sig aðeins þegar tækifæri gefst til. Ég er samt ekki að tala um að fara af stað og taka þátt í X-factor heldur fara bara út í eitthvað sem er áhugavert og sjá hvort að það sé ekki hæfileika þar einhverjir. Farðu og lærðu á gítar eða farðu í kór. En mundu að velgengni er langhlaup.

Ég heyrði einu sinni spakmæli sem hljómar þannig: Hvernig borðar maður fíl? Með því að borða einn bita í einu. Annað spakmæli sem ég hef heyrt er að góðir hlutir gerast hægt. Það er heilmikið til í því. Góðir hlutir geta einnig gerst skyndilega og komið manni skemmtilega á óvart. Allt hefur sinn tíma stendur í prédikaranum.
Það er hægt að falla í þá hugsun að þetta sé allt alveg einskisvert. Þess vegna langar mig að segja sögu af manni nokkrum sem langaði heitt og innilega að fyrirfara sér. Honum fannst að þetta væri allt búið og best væri bara að gefast upp og hverfa frá þessu lífi. Svo var það spurningin um það hvernig hann ætti að fara að því. Að lokum var niðurstaðan fundin. Hún fólst í því að fara á bílnum og keyra fram af hamri. Þetta hugsaði hann heilmikið um og skyndilega laust niður í huga hans sú tilfinning að setja bílinn af stað og keyra hratt áleiðis og upplifa á einu augnabliki að það væri ekki aftur snúið, ekki væri hægt að stöðva bílinn í tæka tíð, stökkið væri hér með hafið úr þessu lífi yfir í eitthvað annað, og hann myndi finna sig á síðasta andartaki lífsins í frjálsu falli.

Hann hætti snarlega við þetta. Eins og ef hann lenti í slíku frjálsu falli og fyrst hann hefði kjark til að fleygja sér svona, þá gæti hann gert svo ótalmargt annað sem hann hefði aldrei haft döngun í að gera. Málið var að fleygja sér. Að kunna að fleygja sér í réttu hlutina. Bíngó. Að stökkva og finna sig í frjálsu falli. Prufa þannig lífið. Eftir sem áður að gefast ekki upp á lífinu heldur að halda því áfram. Ef þú hefur lesið heimspeki Sören Kierkegaard þá finnur þú einmitt þessa staðreynd hjá honum. Það er einmitt þetta sem hann er að tala um líka. En þá er það trúarstökk. Að stökkva yfir í hið óþekkta og trúa því að það fari allt vel.